Gone 2 soon (05-06-11)
Zonder zelf iets te kunnen beslissen Voor jou was dit het leven Herinneringen en gedachtes, wat zullen we je gaan missen Een traan met glimlach heb je mij gegeven
Alsof ik niets meer aan je wilde vragen Leek ik zo stevig in mijn schoenen te staan Mijn rug zo sterk om dit verdriet te dragen Mijn geloof groot genoeg, nu zonder jou verder te gaan
Zo'n moment was er nooit gekomen Want in zoveel draag ik je mee Op aarde,leef je enkel nog inmijn dromen Herinneringen brengen gemis, verdriet, een lach, eindeloze heimwee
Eigenlijk moet ik nu ook blij zijn en bidden voor troostende hemelse kracht Want ik ga je weer zien, al weet ik geen tijd Ik hoop en bid dat God niet meer zolang wacht Voordat hij de Hemel voor ons opensplijt!
Ik mis je pap! |