Toen ik niet meer wist wat ik moest doen
Elk moment mijn hart kon breken
Te veel gedachtes terug aan toen
Want ik had naar jou foto gekeken

Toen ik niet meer wilde tellen
Alle verstreken eenzame weken
Het liefst je elke dag had willen bellen
Want ik had naar jou foto gekeken

Toen ik langzaam stil kwam te staan
Omringt door de brede mistige deken
Niemand even mijn stem kon verstaan
Toen heb ik naar jou foto gekeken

Toen ik weer even wilde lachen met gelukkigheid van toen
Er geen dag meer zonder verstreken
Ook morgen zal ik het weer doen
Dat ik niet naar jou foto heb gekeken